Popielec czyli czterdzieści dni postu

Najprawdopodobniej wywodzi się z czasów starożytności, a konkretnie z tradycji judaizmu. To właśnie Żydzi na znak postu oraz pokuty posypywali swoje głowy popiołem. Był to w ich religii obrzęd będący najwyższym aktem skruchy i pokory, a co więcej, oznaczał on także uznanie własnej marności w obliczu wszechmocnego Boga. Posypanie głowy popiołem oznaczało tez zaakceptowanie własnej znikomości oraz śmiertelności.

pop

Wyznaczanie daty Popielca w danym roku odbywa się poprzez ustalenie terminu, w którym chrześcijanie będą obchodzić święta Wielkanocne. W kościołach zachodnich święta Zmartwychwstania Pańskiego przypadają w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca (jest to tak zwana paschalna pełnia księżyca). Co więcej, w praktyce oznacza to, że termin świąt Wielkanocnych może wypaść między 22 marca a 25 kwietnia. Daty kościelnej pełni księżyca zostały wyznaczone podczas soboru nicejskiego, który odbył się w 325 roku.

Środa Popielcowa  to bardzo ważny moment w chrześcijańskim kalendarzu. Wtedy bowiem rozpoczyna się trwający 40 dni Wielki Post (bez wliczania niedziel). Sama liczba 40 też ma wymiar symboliczny. W Piśmie Świętym nie tylko odnosi się do ilości dni spędzonych przez Jezusa na pustyni, kiedy poświęcił się modlitwie, unikając pokarmów. To również inne wydarzenia biblijne: czterdzieści dni przebywania Mojżesza na Górze Synaj, czterdzieści lat pielgrzymki Izraelitów ku ziemi obiecanej czy czterdzieści dni potopu, po których Bóg zawarł wreszcie przymierze z Noem.

zredagowano na podst. : altao.pl, ekoszalin.pl, informacje własne / foto:ekoszalin.pl